{"id":415,"date":"2020-10-13T10:49:28","date_gmt":"2020-10-13T08:49:28","guid":{"rendered":"http:\/\/perzow.com.pl\/?page_id=415"},"modified":"2020-11-06T11:54:33","modified_gmt":"2020-11-06T10:54:33","slug":"historia-miejscowosci","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/solectwa-2\/historia-miejscowosci\/","title":{"rendered":"zarys historyczny"},"content":{"rendered":"<p><strong>Brzezie<\/strong> \u2013 to najmniejsze so\u0142ectwo ze wszystkich znajduj\u0105cych si\u0119 na terenie gminy Perz\u00f3w. Po\u0142o\u017cone w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci gminy. Mieszka w nim kilkana\u015bcie rodzin, a liczba wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w wynosi 48. Do 2002 roku Brzezie by\u0142o cz\u0119\u015bci\u0105 so\u0142ectwa Turkowy. Moc\u0105 Uchwa\u0142y nr II\/15\/2012 Rady Gminy Perz\u00f3w, z dnia 10.12.2002 r. Brzezie sta\u0142o si\u0119 samodzielnym so\u0142ectwem. Obecnie so\u0142tysem wsi jest Ireneusz Po\u015blod. Po\u0142o\u017cenie przy drodze krajowej nr 8 powoduje, i\u017c na terenie miejscowo\u015bci znajduje si\u0119 kilka lokali gastronomicznych.<\/p>\n<p>Historia <strong>Domas\u0142owa<\/strong> si\u0119ga XIV w. kiedy, to spotyka si\u0119 nazw\u0119 Domaszulawo.W XV w. w\u0142a\u015bcicielem wsi jest Domas\u0142owski, a nast\u0119pnie rodzina Trzci\u0144skich i Pozer, kt\u00f3ry sprzeda\u0142 wie\u015b ksi\u0119ciu Karolowi Bironowi w 1842 r. W dwudziestoleciu mi\u0119dzywojennym sta\u0142a si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Skarbu Pa\u0144stwa. We wsi powstaje szko\u0142a \u2013 pierwsza z gliny i drewna a w p\u00f3\u017aniejszym okresie murowana oraz ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n<p><strong>G\u0119sia G\u00f3rka<\/strong> to ma\u0142a miejscowo\u015b\u0107 nale\u017c\u0105ca do so\u0142ectwa Koza Wielka. W roku 1900 powsta\u0142a we wsi cegielnia parowa, na \u017cyczenie ksi\u0119cia Birona. W 1902 roku powsta\u0142 przystanek towarowy kolejowy, przeznaczony dla cegielni.<\/p>\n<p><strong>Koza Wielka<\/strong> by\u0142a star\u0105 osad\u0105, czego dowodz\u0105 wspomniane ju\u017c wykopaliska. Nazwa wsi pochodzi najprawdopodobniej od nazwiska w\u0142a\u015bciciela folwarku Malisze<br \/>\nW\u0142adko de Cosla, do kt\u00f3rego niegdy\u015b nale\u017ca\u0142a wie\u015b w XIV wieku.&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Miech\u00f3w<\/strong> \u2013 pierwszymi w\u0142a\u015bcicielami tej wioski by\u0142a rodzina Miechowicz\u00f3w, kt\u00f3ra mieszka\u0142a tu w XIII i XIV wieku. Przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 na terenie wsi istnia\u0142a plac\u00f3wka Wojsk Ochrony Pogranicza, w kt\u00f3rej zamieszkiwali stra\u017cnicy graniczni. Przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 w wiosce funkcjonuj\u0105: rze\u017anik, szewc, ko\u0142odziej, ober\u017ca<br \/>\nbezalkoholowa, sklepy kolonialne, cegielnia parowa i gorzelnia. Istnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c maj\u0105tek ziemski, kt\u00f3ry z folwarkiem Ludwiczyn tworzy\u0142y obszar dworski. Z kroniki szkolnej wynika, \u017ce w 1880 r. miesza\u0142o tu 466 os\u00f3b.<\/p>\n<p><strong>Perz\u00f3w<\/strong> jest stosunkowo \u201em\u0142od\u0105\u201d miejscowo\u015bci\u0105 po\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych wiosek w naszej gminie. Sw\u0105 nazw\u0119 wywodzi prawdopodobnie od perzu, kt\u00f3ry na tych terenach mo\u017cna cz\u0119sto spotka\u0107. W\u0142a\u015bcicielem ziemskim by\u0142 dzier\u017cawiony przez Rudolfa Kurta, a na pocz\u0105tku XVIII wieku przeszed\u0142 w posiadanie rodziny Trzci\u0144skich, nast\u0119pnie Pozer\u00f3w by w po\u0142owie XIX wieku wej\u015b\u0107 w posiadanie ksi\u0119cia Birona. Po I wojnie \u015bwiatowej przechodzi w r\u0119ce Skarbu Pa\u0144stwa. Na terenie wsi znajdowa\u0142 si\u0119 tartak parowy, wytw\u00f3rnia dach\u00f3wek cementowych, dom dla ubogich. W 1937 roku powo\u0142ano w Perzowie Agencj\u0119 Pocztow\u0105. Swoim dzia\u0142aniem obejmowa\u0142a wszystkie miejscowo\u015bci z wyj\u0105tkiem Tr\u0119baczowa i Zbyczyny.<\/p>\n<p><strong>S\u0142upia pod Bralinem<\/strong>. Nazwa miejscowo\u015bci pochodzi wed\u0142ug poda\u0144 ustnych od s\u0142upa, kt\u00f3ry stawiano na najwy\u017cszym wzniesieniu tutejszych okolic. Miejsce to nazywano przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 G\u00f3rk\u0105 Celn\u0105. Wysoki s\u0142up oblewano smo\u0142\u0105 i zapalano go, gdy do wioski zbli\u017ca\u0142o si\u0119 niebezpiecze\u0144stwo. Z powodu cz\u0119stych po\u017car\u00f3w, we wsi znajdowa\u0142y si\u0119 g\u0142\u00f3wnie budynki murowane. W miejscowo\u015bci znajdowa\u0142 si\u0119 urz\u0105d celny. Stra\u017c graniczn\u0105 nazywano \u201ezielonkami\u201d. Do stra\u017cy nie przyjmowano miejscowej ludno\u015bci. Budynek, zajmowany przez stra\u017cnik\u00f3w istnieje do dzisiaj, jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105.<\/p>\n<p><strong>Tr\u0119bacz\u00f3w<\/strong> \u2013 przez wieki nazwa miejscowo\u015bci ulega\u0142a zmianie: Trambachevo (1232), Trambeczow (1376), Trembicz (1446) czy Trembatschaw (1416). Pierwsza historyczna wzmianka o niej pochodzi z 1232 roku, gdy drog\u0105 zamiany od biskupa lubuskiego \u2013 Wawrzy\u0144ca przesz\u0142a w posiadanie Ksi\u0119cia \u015al\u0105skiego Henryka Brodatego. W dokumencie z 13 grudnia 1378 roku wymieniony zosta\u0142 w\u0142a\u015bciciel wsi \u2013 Niczko Trambaczka. W 1448 w\u0142a\u015bcicielami byli bracia: Bernard Kunc i Pawe\u0142 Gawronowic. W drugiej po\u0142owie XVI w. wie\u015b zosta\u0142a podzielona na cztery cz\u0119\u015bci: trzy z nich naby\u0142 pan stanowy Georg von Braun, a czwarta cz\u0119\u015b\u0107 pozosta\u0142a w posiadaniu zmar\u0142ego w 1587 roku Filipa Gawrona. W 1596 roku wszystkie cz\u0119\u015bci wsi naby\u0142 Abraham von Dohna, a od 1 wrze\u015bnia 1734 r. wie\u015b kupi\u0142 Ksi\u0105\u017ce Biron von Kurland z Sycowa. Na prze\u0142omie XVIII i XIX wieku w miejscowo\u015bci znajduj\u0105 si\u0119: 2 folwarki, ko\u015bci\u00f3\u0142, szko\u0142a, owczarnie, dwa wiatraki, le\u015bnicz\u00f3wka. W dwudziestoleciu mi\u0119dzywojennym we wsi znajdowa\u0142y si\u0119 akuszerka, kowal, piekarz, rze\u017anik, 3 zajazdy, wiatrak, m\u0142yn, krawiec, ko\u0142odziej, gorzelnia, handel nierogacizn\u0105, dwa sklepy z artyku\u0142ami kolonialnymi i sprzeda\u017c nabia\u0142u. Ligota \u2013 zabudowania folwarcze na po\u0142udniowym kra\u0144cu wsi. Nazwa Lgota oznacza\u0142a wie\u015b za\u0142o\u017con\u0105 na tzw. nowym pniu, woln\u0105 na okre\u015blony okres czasu od podatk\u00f3w \u2013 by\u0142a wi\u0119c zwi\u0105zana z \u00f3wczesnymi stosunkami prawno\u2011osadniczymi. Folwark istnia\u0142 ju\u017c w 1666 roku. W dokumentach z 1845 r. (\u00dcbersicht der D\u00f6rfer Flecken und St\u00e4dte der K\u00f6nig. Preu\u00df Provinz Schlesien \u2013 JG Knie) wyst\u0119puje pod nazw\u0105 Ellguth. T\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku rozparcelowano w 1929 r.<br \/>\n&#8211; Kuropka \u2013 zburzona pod koniec XX w. le\u015bnicz\u00f3wka. W 1845 r. wyst\u0119puje pod nazw\u0105 Kuropke (JG Knie).Ostatnim zarz\u0105dc\u0105 le\u015bnicz\u00f3wki wyznaczonym przez<br \/>\nNadle\u015bnictwo Syc\u00f3w by\u0142 p. Majchrzak. Betonowy most na rzeczce Widawie zbudowano w 1964 r.<br \/>\n&#8211; Posmyk \u2013 zabudowania gospodarcze przy drodze do lasu. Wed\u0142ug Franzkowskiego istnia\u0142y ju\u017c w 1666 roku. Po II wojnie \u015bwiatowej maj\u0105tek przej\u0105\u0142 skarb pa\u0144stwa, obecnie w\u0142asno\u015b\u0107 prywatna.<br \/>\n&#8211; Wierzniok \u2013 (Wirschniok, Wierzchniok, Wi\u015bniok) \u2013 nieistniej\u0105ca kolonia w \u015brodku lasu. W \u017ar\u00f3d\u0142ach po raz kolejny wzmianka o osadzie Wierzniok pojawia<br \/>\nsi\u0119 w 1845 (J.G. Knie) i 1885. W 1893 roku koloni\u0119 Wirschniok przy\u0142\u0105czono do parafii Dziadowa K\u0142oda.<br \/>\n&#8211; Judelsforwerk \u2013 folwark, (zbudowany ok. 1845 r.).<br \/>\n&#8211; Fidryka \u2013 osiedle za szko\u0142\u0105 podstawow\u0105. Pierwszy czworak zbudowano w 1959 roku, na wiosn\u0119 1960 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 budowa nast\u0119pnego. Dwa bloki o\u015bmiorodzinne zbudowano w latach 70 \u2013 tych ubieg\u0142ego stulecia.<br \/>\n&#8211; Pa\u017adziernia \u2013 budynki mieszkalne oraz hydrofornia ulokowane na pocz\u0105tku wioski, przy drodze do Nowej Wsi Ksi\u0105\u017c\u0119cej.<\/p>\n<p><strong>Turkowy<\/strong> \u2013 pierwsze wzmianki na temat tej wsi datuje si\u0119 na 1245 rok. W XIV wieku miejscowo\u015b\u0107 nale\u017cy do biskupa wroc\u0142awskiego. Wszystko to wskazuje na fakt, i\u017c wie\u015b ta ju\u017c w po\u0142owie XIII stulecia otrzyma\u0142a prawo magdeburskie. Moc\u0105 aktu z 1335 r. miejscowo\u015b\u0107 zosta\u0142a w\u0142\u0105czona od zwierzchnictwo czeskie, a nast\u0119pnie razem z Czechami dosta\u0142a si\u0119 pod panowanie Austriackie. Niemiecka nazwa Tuerkwitz. W drugiej po\u0142owie XVI wieku Turkowy jako cz\u0119\u015b\u0107 d\u00f3br sycowskich, sta\u0142o si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Jerzego Brauna. Jak wynika ze \u017ar\u00f3de\u0142 Turkowy by\u0142y najwi\u0119ksz\u0105, obok Tr\u0119baczowa, miejscowo\u015bci\u0105 w naszej gminie. W 1926 roku nast\u0105pi\u0142o rozparcelowanie Turk\u00f3w (Brzezie). W czasie okupacji na terenie miejscowo\u015bci znajdowa\u0142 si\u0119 barak, kt\u00f3ry pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 obozu. W obozie tym przebywa\u0142 niejeden mieszkaniec i mieszkanka<br \/>\nwsi Turkowy, w tym r\u00f3wnie\u017c dzieci.<\/p>\n<p><strong>Zbyczyna<\/strong>, po\u0142o\u017cona jest w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci gminy, na pograniczu z wojew\u00f3dztwem opolskim, gmin\u0105 Namys\u0142\u00f3w. Nazwa miejscowo\u015bci przez wieki ulega\u0142a zmianie: Zbichina, Sbitschine, Sbitschin, Deutschwer, a\u017c do roku 1945, gdy otrzyma\u0142a swoj\u0105 obecn\u0105 form\u0119.W \u015bredniowieczu wioska nale\u017ca\u0142a do klucza skoroszowskiego maj\u0105cego na celu gromadzenie dziesi\u0119ciny dla biskupstwa wroc\u0142awskiego. 8 pa\u017adziernika 1740 r. za kwot\u0119 13.000 talar\u00f3w w\u0142\u0105czono znajduj\u0105cy si\u0119 w wiosce dw\u00f3r do d\u00f3br ksi\u0119cia Birona von Kurland. Pod koniec XIX wieku planowano za\u0142o\u017cy\u0107 w wiosce szko\u0142\u0119 katolick\u0105. W miejscowo\u015bci znajdowa\u0142a si\u0119 karczma, kt\u00f3rej pozosta\u0142o\u015bci mo\u017cna by\u0142o podziwia\u0107 do niedawna oraz folwark.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Brzezie \u2013 to najmniejsze so\u0142ectwo ze wszystkich znajduj\u0105cych si\u0119 na terenie gminy Perz\u00f3w. Po\u0142o\u017cone w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci gminy. Mieszka w nim kilkana\u015bcie rodzin, a liczba wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w wynosi 48. Do 2002 roku Brzezie by\u0142o cz\u0119\u015bci\u0105 so\u0142ectwa Turkowy. Moc\u0105 Uchwa\u0142y nr&hellip; <br \/><a class=\"read-more-button\" href=\"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/solectwa-2\/historia-miejscowosci\/\">Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":215,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/415"}],"collection":[{"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=415"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":635,"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/415\/revisions\/635"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/215"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/perzow.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}